Een blindedarmontsteking en zwanger

// Inmiddels ben ik alweer verder in de zwangerschap maar dit zijn verhalen over hoe ik het heb ervaren //

Het was eens weer zover; ik kreeg op maandag middag pijn in mijn buik en was 17 weken zwanger. In begin van de middag viel het wel mee totdat ik naar huis ging vanuit mijn werk. Het was een vervelende pijn en mijn ritje naar huis koste me moeite. Nooit gedacht dat ik de volgende dag in het ziekenhuis zou liggen met een blindedarmontsteking en geopereerd zou worden.

Ik heb wel eens eerder in het begin van mijn zwangerschap pijn in mijn buik gehad. Dus ik ging er vanuit dat werk met het weekend gepaard (wezen klussen in huis en mijn lieve opa was overleden) gewoon teveel voor me was geweest. De vorige keer dat ik pijn in mijn buik had was het de dag erna over. Mijn buik stond bol en had een blijvende pijn. In het begin was de pijn wat meer aanwezig en daarna bleef die constant. Dus zoals ik al beschreef verwachte ik dat het de volgende dag wel over zou zijn. Niet dus.

In de ochtend heb ik gelijk maar gebeld naar het ziekenhuis. Vanwege de ziekte van ROW loop ik daar rond met mijn zwangerschap en omdat het ons eerste kleintje is willen we gewoon geen risico’s lopen. Ik moest van de gynaecoloog voor de zekerheid toch maar even langskomen. Vooral vanwege het feit dat de pijn bleef aanhouden en ik mogelijk een blaasontsteking kon hebben. Naast de pijn voelde ik me gewoon goed.

Een blindedarmontsteking en zwanger

^ De dag nadat ik een operatie van mijn blindedarmontsteking was ondergaan

Eenmaal urine ingeleverd, wezen temperaturen, bloedonderzoek gedaan en naar de baby gekeken te hebben bleek alles in orde te zijn. Geen blaasontsteking, wel lichte infectie verhoging. Onze gynaecoloog had voor zekerheid ook nog gekeken naar mijn rechter eileider aangezien daar ook nog iets mee kon zijn maar die was gelukkig nog in orde. Ik verging van de pijn toen ze inwendig aan het kijken was. Ze wou voor de zekerheid nog even overleggen met een andere arts om toch te gaan kijken voor een extra echo zodat ze konden kijken of ik geen blindedarmontsteking had. En gezien het feit dat ik zoveel pijn had wou ze me liever niet nog een dagje wou laten afwachten om te kijken of de pijn wel weg zou gaan.

Een blindedarmontsteking en zwanger

^ Ons kleintje die het nog goed deed (foto van de dag dat we naar ziekenhuis gingen)

Puntje bij paaltje kreeg ik toch nog een echo bij de radiologieafdeling en daaruit bleek dat ik toch een blindedarmontsteking had. Dezelfde dag werd ik nog geopereerd eraan en kon ik gelukkig de volgende dag weer naar huis. Maar prettig was het niet. Wel ben ik enorm blij dat ons kleintje in orde is en dat ze me daar zo goed behandeld hebben. Het leuke is nu wel dat we weten hoe de kraamsuite eruit ziet aangezien we daar samen bleven slapen die nacht (Ja, Roy mocht blijven gelukkig!). Dat is dan wel weer het voordeel dat we in het ziekenhuis rondlopen.

Het is zowat een half jaar geleden dat ik aan mijn buitenbaarmoederlijke zwangerschap werd geopereerd dus ik hoop wel dat dit het laatste is voor nu. Ongeveer een half jaar later ben ik daar weer om ons kindje te baren dus tot die tijd geen gekke dingen meer ๐Ÿ˜‰

// Inmiddels ben ik alweer verder in de zwangerschap maar dit zijn verhalen over hoe ik het heb ervaren //

It's only fair to share...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestEmail this to someone
Melissa
Melissa
Ik ben Melissa, een 25 jarige blogger die graag haar gedachtes deelt met de rest van de wereld.

8 Comments

  1. Denise schreef:

    Toen ik het hoorde vond ik het wel een beetje spannend doordat er een kindje binnenin je groeide. Maar fijn dat alles goed gegaan is!

    • Melissa schreef:

      Ja het was inderdaad erg spannend, maar gelukkig was ik er wel op tijd bij en kunnen ze tegenwoordig een hoop in het ziekenhuis ๐Ÿ™‚

  2. Merel schreef:

    Ah wat een pech zeg, lijkt me toch wel echt schrikken dit! Blij om te lezen dat alles goed is gegaan en inderdaad hopelijk in de tussentijd geen bezoekjes meer aan het ziekenhuis ๐Ÿ˜‰ Liefs, Merel

    • Melissa schreef:

      Ja spannend is het zeker! Maar gelukkig kunnen ze tegenwoordig een hoop en daar ben ik ook enorm blij mee. Nu alleen nog maar ziekenhuisbezoekjes i.v.m. zwangerschap maar hopelijk geen gekke dingen meer, haha ๐Ÿ˜‰

  3. Crystal schreef:

    Sometimes unexpected bumps happen, but it’s great that you’re both doing okay. Always thinking of you!!

  4. Jenn schreef:

    Pfoe, heftig hoor! Fijn dat je kindje in orde was ๐Ÿ™‚

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *